Cənubi Afrikanın yaxın tarixində bir dövrdə dövlətin ən böyük qürur layihələrindən biri kimi təqdim edilən Koeberg Nüvə Stansiyasının adı 1982-ci ildə baş verən qeyri-adi sabotajla yaddaşlara həkk olundu. "Apartheid" rejimi üçün Koeberg yalnız elektrik istehsal edən bir obyekt deyildi. Eyni zamanda ölkənin texnoloji gücünü, müasirləşmə iddiasını və beynəlxalq təzyiqlərə baxmayaraq ayaqda qalma qətiyyətini təmsil edən nəhəng bir simvol idi. Lakin bu simvol daxildən gələn bir zərbə ilə sarsıldı.

Bu zərbənin mərkəzində isə Rodney Wilkinson (Rodney Wilkinson) adlı, zahirən adi bir Cənubi Afrika mühəndisi vardı. Qılıncoynatma keçmişi olan, hərbi xidmətdə olmuş, bir dövr kommunal həyatda yaşamış, nüvə əleyhinə fikirləri olan və "apartheid" rejiminə qarşı getdikcə daha çox qəzəblənən Wilkinson, 17 dekabr 1982-ci ildə stansiyadakı son iş gününə çıxdı. Həmin gün baş verənlər Cənubi Afrika tarixinin ən böyük sirlərindən birinə çevriləcəkdi.

**Faciəvi Başlanğıc**

Rodney Wilkinson gəncliyində Cənubi Afrikanın ən uğurlu qılıncoynadanlarından biri idi. 21 yaşında ölkəsində folqa və qılınc növlərində milli çempion olmuş, "epe" növündə isə ikinci yeri tutmuşdu. Avropa və Argentinada turnirlərdə iştirak etmişdi. Lakin "apartheid" rejiminə görə Cənubi Afrika beynəlxalq idman təşkilatlarından kənarlaşdırıldığı üçün Olimpiya səhnəsinə çıxmaq şansı tapa bilməmişdi. Həyatındakı ilk böyük qırılma isə 1971-ci ildə baş verdi.

Yohannesburqdakı Witwatersrand Universitetində məşq edərkən qarşısında məşqçisi Vinsent Bonfil (Vincent Bonfil) vardı. Bonfil ingilis qılıncoynadanı idi və 1968-ci il Meksika Olimpiya Oyunlarında Britaniya adından ehtiyat idmançı kimi iştirak etmişdi. İki ad eyni anda hərəkət edilən bir texnika üzərində çalışırdı. Bu zaman Wilkinsonun folqası qırıldı. Qırılan poladın ucu Bonfilin sinəsinə sancıldı.

Bonfil qısa müddətdə həyatını itirdi. Məhkəmə hadisəni qəza kimi qiymətləndirdi. Bonfilin anası İngiltərədən Cənubi Afrikaya gələndə Wilkinsona qəzəb duymadan onu öz oğlu kimi gördüyünü söylədi. Lakin bu, Wilkinsonun üzərindəki ağırlığı yüngülləşdirmədi. İllər sonra ona bu hadisənin onu necə təsir etdiyi soruşulduqda yalnız "Pis" deyə bildi. Bu ölüm Wilkinsonun həyatında heç vaxt sağalmayan bir yara olaraq qaldı.

**Rejimə Qarşı Qəzəb**

Wilkinsonun "apartheid" rejimi ilə hesablaşması yalnız siyasi bir fikir məsələsi deyildi. Öz həyatında da bu rejimin izlərini daşıyırdı. Cənubi Afrikada həmin dövrdə "ağ" kişilər üçün hərbi xidmət məcburi idi. Wilkinson da 18 yaşında əsgərliyə çağırıldı. Əvvəlcə qaçmağa çalışsa da, ordu tərəfindən geri gətirildi. 1976-cı ildə isə Cənubi Afrikanın rəsmən tam olaraq qəbul etmədiyi Anqola müharibəsinə göndərildi.

Bu müharibə "apartheid" rejiminin bölgədəki hərbi və siyasi hesablamalarının bir hissəsi idi. Cənubi Afrika əsgərləri sərhəddən kənar toqquşmalarda iştirak edir, ölümlər isə bəzən ailələrə və ictimaiyyətə fərqli əsaslarla izah edilirdi. Wilkinson bu dövrdə rejimə qarşı daha da qəzəbləndi. Anqoladakı vəzifəsi zamanı rabitə və kodlaşdırılmış mesajların ötürülməsi ilə bağlı bir bölmədə çalışdı. Danışılanlara görə, bəzi mesajları gecikdirdi, əmrlərin vaxtında çatmasını əngəllədi. Bu davranış onun sistemə qarşı passiv müqavimətinin ilk əlamətlərindən biri idi.