Qeyri-bədii yazıçı Piter Hesler "Other Rivers: A Chinese Education" adlı yeni xatirəsi barədə aparıcılar Vitni Terrell və V.V. Ganeşananthanla "Fiction/Non/Fiction"də danışıb. Hesler 1990-cı illərdə müəllim kimi ilk dəfə Çinə gedib və "The New Yorker"un əməkdaşıdır. O, 2019-cu ildə həyat yoldaşı və qızları ilə birlikdə Siçuan əyalətinə dönərək yenidən ingilis dili müəllimi olub və oradakı təhsilin necə dəyişdiyini açıqlayıb.

Hesler tələbələrinin kənddən şəhərə köçünün təsirini, ikiz qızlarının Kolorado və Çin məktəblərində aldığı fərqli təhsili, yaddaş, yaradıcılıq və hakimiyyət mövzularında hər iki məkanda vəziyyəti şərh edib. O, həmçinin 1990-cı illərin tələbələri ilə uzun illər əlaqə saxladığını, onların çoxunun müəllim olduğunu qeyd edib. Hesler xatirəsindən parçalar oxuyub.

Seriyanı tam dinləmək üçün "iTunes", "Google Play", "Stitcher", "Spotify" və ya sevdiyiniz podkast proqramına abunə ola bilərsiniz. Həmçinin pleyerdən yayımlayaraq da dinləmək mümkündür. Müsahibələrin video versiyalarını "Fiction/Non/Fiction"un Instagram hesabında, YouTube kanalında və şounun saytında izləyə bilərsiniz: https://www.fnfpodcast.net/. Podkasti V.V. Ganeşananthan və Vitni Terrell hazırlayıb.

Piter Hesler ilə söhbətdən fraqment

V.V. Ganeşananthan: Əvvəlki Çində qalma təcrübələrinizdən fərqli olaraq, 2019-cu ildə həyat yoldaşınız Lesli T. Çang və qızlarınız Ariel və Nataşa ilə getdiniz. Siz və Lesli onları Çinin dövlət məktəbinə yazdırmağa qərar verdiniz. Bu qərarınızı verərkən nə qədər narahat idiniz?

Piter Hesler: Bir qədər, lazım olduğundan daha az narahat idik. Səbəblərdən biri, Ariel və Nataşa eynicinsli ikizlərdir, adətən ikizlər kimi səsləşirlər, yaxşı şagirdlərdir və birlikdə olmaları onları dəstəkləyəcək. Dil qabiliyyətləri olduğunu görürdük. Onlar uşaqlıqda Misirdə yaşamışdılar, bir neçə erkən sözləri ərəb dilində olduğu üçün bu uyğunlaşa bildiklərini düşünürdük. Əgər şübhələri olan və ya akademik meyli zəif uşaqlarımız olsaydı, bu qərarı verə bilməzdim, çünki sistem çox tələblidir.

Çində təhsilin necə olduğunu çox hissədə bilirdik və ona hörmətimiz vardı. Eyni zamanda, təhsilin çox intensivləşdiyi bir mərhələ olduğunu da gördük. Çətinliklərə baxmayaraq, ibtidai məktəbin sonu və orta məktəbin əvvəllərində orada olmalarını arzuladıq. Bu dövr Çin sistemində olmaq üçün ideal vaxtdır: tələbatlı, ciddi, lakin hələ də aşırı deyil. Universitetə qəbul yönümlülüyü də çox sıx olmayıb bizim üçün uyğun idi.

Ümumiyyətlə, hər şey diqqətlə planlaşdırılmışdı və qarşımıza nə çıxacağını bilirdik. Mən Çində məktəblərin yanında çox vaxt keçirmişdim. Tələbələrim müəllim olduqlarından onların siniflərinə baş çəkirdim və tədris məkanını tanıyırdım. Lesli ilə köçmədən öncə Çengduya gedib bir çox məktəbi ziyarət etmişdik.