“Parallel Lives” – Eman Abdelhadi tərəfindən yazılmış poema

“Homosexual Intifada: A Queer Palestinian Anthology” antologiyasından seçmə

Bir ekranda,
kövrək sümüklər qaçmağa çalışır
şəffaf dərisi vəziyyət kimi.
Heç bir formul yoxdur.
Gözlərimi yumuram,
həmin kiçik boz simalardan.
Həmişə, hər zaman o kiçik boz simalar.
Qüsursuz, mən tvit atıram.
Görüşdən görüşə qaçıram,
ikinci ekranda baxıram,
orada kütlələr itlər gəzdirməkdə,
ləzzətli qəhvələr içir və mənim həyatımı oğurlayırlar.
Mən diqqətimi yönəltməliyəm…
kitabı yazmağa
heç kimin oxumayacağı.
Gecələrimi keçirirəm
X-lərin və nitq baloncuklarının arasında,
bitirməyi düşünmədiyim hekayələr başlayıram.
Mən bağlayıcısı deyiləm,
mənə imkan yağdırın.
Bu gün bitkiləri köçürəcəyəm.
Göz yaşıma çatmağa şans verəcəyəm.
Lanetlilərlə nahar ziyafəti verəcəyəm.
Mümkün olmayan reseptlər seçib
özüm əkdiyim ədviyyatlar haqqında fəxr edəcəyəm.
“Sən çox yaxşı ev sahibisən” təriflərinə qərq olacağam.
“Mən sadəcə bir ərəb qadınıyam”.
Sonra üzümü yastığa soxmağına,
boynumu güclə sarmasına icazə verəcəyəm.
Nəfəs ala bilmədiyimi deməyəcəm.
Ölümü çağırmışam
həyat mənə cavab verməyən vaxtdan.
Qıcıqlanıram, təlatümdən
qopanda.
Amma sonra digər sərnişinləri düşünürəm.
Şəxsi utancılq dəliliyi süzməyə qadirdir.
Gözlərim yol kəsişməsində ön şüşənin altında gizlənir.
Bəlkə vaxtında baxmaz.
Mən ona çağırıram, onu təhrik edirəm, ona yalvarıram
irəli, irəli, irəli
toxtama, bala, davam et
xahiş edirəm, xahiş edirəm, xahiş edirəm.
O, əyləci basarkən mənim baxışıma qarşılıq verir.
Yenə mən təəssüflənirəm ki,
mən sadəcə
qətli vacib
olacaq qədər
əhəmiyyətli deyiləm.
Pati mənə mesaj yazır, soyuducudakı hansı yeməyi
tullanmalı olduğunu soruşur.
Çürüyən göyərtilərim heç kimi xilas etməyəcək.
Bütün bunlara görə üzr istəyirəm.
Bunların heç birini almamalıydım.
Bunların heç birini istəmirəm.
Heç birini əhəmiyyət vermirəm.
Bütün bunları verərdim, bilirsinizmi?
Hə, verərdim.
Həqiqətən, həqiqətən verərdim.
Mənə inanırsınız?
And içirəm. And içirəm. And içirəm.
Məni meydan oxu. İki dəfə meydan oxu.
Bütün bunlar
sadəcə təsadüf idi.
Hamısını ölməyə baxmaq şansını qazandım,
çünki mən şanslı oldum.
“Bu sağ qalanların günahkarlığıdır?”
mən digər yazara kitab təqdimatında soruşdum.
“Günahkarlıq eqoistdir” dedi.
Beləliklə, növbəti görüşü təyin edirəm.
Təşkil et! Təşkil et! Təşkil et!
Yalnız birlikdə qalib gələ bilərik!
Ümumi azadlıq!
Mən özümə inanırammı?
Pərdənin yanında diz çökmüşəm
və terapevtimə deyirəm
ölülərlə olmaq istərdim.
O deyir ki, bu adi halın xaricində tənbəllikdir,
üzünü qıstırır, dodaqlarını büür və mühakimə etdiyini gizlətməyə çalışır.
“Amma mən səni çox bəyənirəm,” deyir.
“Amma bilirəm ki, sən bunlara ehtiyac yoxdur.”
Kameraya gülümsə.
Kütləyə qamçı qaldır.
Mikrofon üçün qışqır.
Mən əsl inqilamam.
25 dollar dəyərində martini içir.
Bu kaviar inqilabıdır.
Biz bunun bu qədər uzun davam edəcəyini gözləmirdik.
Yenidən rəqs etməyə başlamaq ayıbdır?
Etirazda rəqs et.
İtirazdan sonra rəqs et.
İtirazın özündə rəqs et.
O mənə nə axtardığımı soruşur.
“Məncə, məni divara söykəyib dərinliyə doğru sevişmək istəyirsən.”
O kişi buna hazır deyildi.
Gülümsəyib baxışını azad etdim.
“Ərəb qadınına dözmək mümkün deyil.”
Gecə Aleksandriyada gəzirəm
dəniz axtarıram.
Gündüz apokalipsimizi gəzirəm,
qəmimi basdıracaq yer axtarıram.

Eman Abdelhadi-nin “Parallel Lives” poeması yaxın vaxtlarda çıxacaq “Homosexual Intifada: A Queer Palestinian Anthology” antologiyasından seçmədir. Antologiya 2026-cı ilin iyununda ABŞ-da yalnız Fələstin mənşəli nəşriyyat tərəfindən nəşr olunacaq.

Eman Abdelhadi (o, onlara/showgender daxilindədir) Çikaqoda yaşayan alim, təşkilatçı və yazıçıdır. O, inqilabi elmi-fantastik roman olan “Everything for Everyone: An Oral History of the New York Commune, 2052–2072” kitabını həmmüəllif etdi, 2024-cü ildə nəşr olunan “Pinko” jurnalında “Queer Palestine” mövzusunda xüsusi sayı redaktə etdi və “Public Humanities” jurnalında “Palestine as Paradigm: How Gaza Transformed the World” mövzusunda xüsusi buraxılış hazırladı. O, “In These Times” jurnalında da müntəzəm sütun yazır.