SƏNƏT|Literary Hub|13:51, 02.06.2026

Arxivlərdən Yazmaq və Qeydiyyatların Əhəmiyyəti Haqqında

Yazıçı Chaun Vebster arxiv materiallarından və itirilmiş məlumatların izindən istifadə edərək uzun müddət üzərində işlədiyi əsərini təqdim edir. O, kitabın yaranma prosesində itirilmiş və unutulmuş hekayələrin izinə düşür, bir ailə tarixindən yola çıxaraq düşüncə və xatirələrin əhəmiyyətini vurğulayır.

Arxivlərdən Yazmaq və Qeydiyyatların Əhəmiyyəti Haqqında
AI ilə Azərbaycan dilinə tərcümə olunub

Chaun Vebster yazır: “Qeydləri bütöv hala gətirə bilmirəm. Onlar əvvəldən belə bütöv deyildi.”

ABŞ qarğasının ölülərinin ətrafında toplaşaraq sanki yas mərasimi etdiklərini, düşmüş qarğaya baxıb improvozasiya olunmuş səslərlə ona çağırış etdiklərini oxumuşam. Alimlər hesab edir ki, bu davranış qarğaların arxiv funksiyasını yerinə yetirməsi ilə bağlıdır. Onlar ölən qarğanı diqqətlə yoxlayır, onun səbəbini araşdırır və digər qarğaları da eyni proseduru etməyə çağırırlar. Bu, səsli arxiv yaradır.

Bu il, on il boyunca işlədiyim bir mətn dünyaya təqdim olunur. Mən özündən əvvəl baş vermiş bir itkini yazmağa çalışırdım, təsirini hələ də hiss edirdim. 2015-ci ildə anamla müsahibə zamanı mənə nənəmin BMT-dən sonra çalışan Great Northern Railroad-un Pullman daşıyıcısı kimi iyirmi beş illik əməyindən və pensiyasız təqaüdə çıxması, yeddi ay sonra ölümündən danışdı. Mən onun sözlərini yavaş-yavaş araşdırdım, yüksək ağac budağında oturan kimi hadisənin mənasını anlamağa çalışdım. Sonradan nəvələrimin işlədiyi daşıyıcılarla söhbətlər apardım, işdəki sənədlərdə, siyahılarda, qəzet kəsiklərində arxiv qalıqlarını axtardım.

Arxivlərdə olduğu kimi, yazılı qeydlərdə də bəzi boşluqlar var. Mən o boşluqlara daxil olmağa çalışıram.

Məni daim təəccübləndirən məqam son redaktələr tamamlandıqda yaranan yas hissidir. Kitab bir obyekt kimi yekunlaşır və təkrarlanan versiyaların bitdiği həqiqəti ortaya çıxır. Redaktorum nashrçılıq sinfində öyrətdiyim dərsdə "kitabın ölü maddəsi" adlandırılan məzmundan danışdı. Bu ifadənin mənası vaxtla mətnin kəsilmiş hissələridir, yəni versiya tarixidir. Amma mən bunu ölü saymıram, həmin hissələrin mətnin altında inləyən səsi olduğunu düşünürəm.

Bir neçə ildir ki, Böyük müharibədə çağırış qeydi üçün verilmiş Jerry Li Klarkın, mənim böyük babamın qeydiyyat kartına baxıram. Dəqiqliklə deyil, fotokopiyasında dairə çəkirəm, sanki bədəni konturlayıram. Kartdakı məlumatlar əyri əl yazısı ilə demoqrafik məlumatların sorğusuna qarşı axır. Mən onun bu müharibədə iştirak edib-etmədiyini bilmirəm, ölkənin arvad-ərini qul kimi saxladığı bir ölkədə savaşmağı necə qəbul etdiyini də bilmirəm. Amma qanun qarşısında yazılıb.

Arxivdə də ölü maddə var. Yazılı qeydlərdə mövcud olmayan əksikliklərə itirilmiş şeyləri görməyə çalışıram. Onun yaşı 28, həyat yoldaşı Alis və iki uşağı var, o cümlədən mənim babam Reginald. Kartda doğum tarixi mayın 4-ü, 1889-cu il qeyd olunub. Bu, azadlıqdan sonra qısa müddət olub. Siyahılarda bu tarix 1890 və 1891 kimi dəyişir. Doğum tarixindəki qeyri-dəqiqlik ölüm tarixindəki dəqiqliklə müqayisədə açıq yara kimidir. Azadlıq özü də qeyri-müəyyən idi.

The Things We Never Say

Mən daha çox yoxluq yazıram, varlığın tərsinə. Öz cazibədar çıxarma üsulum var.

O, daşıyıcı kimi işləyib, eynilə onun atası Reginald də, üstəlik kitabımda onların vaxtından əvvəl ölən səbəblərindən biridir. Məlumat kartında irq bölməsində o mənşəyini Afrika kimi qeyd edir.

Paylaş
Orijinal mənbə

Literary Hub

Dead Matter: On Writing From and Beyond the Archives

Orijinal məqaləyə keç
Reklam
Xəbərici728x90
Əlaqəli xəbərlər

Eyni kateqoriyada